Scenografie filmowe

Bruki rzymskie, posadzki pałacowe, fontanny i studnie

 

Praca na planie filmu ,,Quo Vadis,”

     Zainteresowanie filmowców technologią Artbetonu rozpoczęło się w momencie, w którym okazało się, że wykonanie starożytnej drogi kamiennej o ściśle określonej kolorystyce i skomplikowanej formie będzie zadaniem niezwykle trudnym i czasochłonnym. Osiągnięcie efektu zużytych płyt oraz uformowanie kolein i krawężników przy użyciu naturalnych materiałów kamiennych wiązałoby się z koniecznością ich pracowitego szlifowania. To wydłużałoby czas pracy nad scenografią, nie wspominając o konieczności dostarczenia dużych ilości odpowiedniego materiału.W przypadku betonu stemplowanego była to tylko kwestia wykonania odpowiednich matryc i dopasowania się do kolorystycznych wymagań scenografii. Po przestudiowaniu fotografii dostarczonych przez scenografów oraz materiałów historycznych wykonano próbkę nawierzchni, która została zaakceptowana już przy pierwszym spotkaniu z ekipą filmowcówJanusz Sosnowski, główny scenograf "Quo Vadis" postawił surowe wymagania dotyczące nie tylko formy i barwy, ale przede wszystkim nadania naturalnego charakteru, wyrazistości i realizmu odtwarzanym nawierzchniom Posługując się technologią stemplowania oraz specjalnie przygotowanymi matrycami i zestawami barwiącymi specjaliści z Artbetonu wykonali około 500 metrów kamiennej nawierzchni, która "zagrała" rzymskie bruki Zatybrza. Po obejrzeniu pierwszych efektów pracy i możliwości technologicznych, scenografowie zaproponowali firmie wykonanie nawierzchni i schodów Forum Romanum. Tutaj po raz pierwszy pojawiły się posadzki marmuropodobne, do wykonania których zastosowano inną technologię - polegająca na zacieraniu betonu i wytrawianiu go specjalnymi preparatami. Wkrótce stało się jasne, że wszystkie nawierzchnie w dekoracjach montowanych do scen kręconych w Polsce - drogi, place, podwórza i posadzki pałacowych komnat - wykonane zostaną z Artbetonu. W trakcie prac okazało się także, że jest to doskonałe rozwiązanie do wykonania fontann (musiały funkcjonować!), które miały pojawić się w pałacowych komnatach i na podwórzach.Docenioną przez filmowców zaletą technologii był fakt, że w ostatniej fazie pracy nad nawierzchnią możliwe jest wprowadzanie korekt kolorystycznych, co szczególnie odpowiadało scenografom, ponieważ mimo wielomiesięcznych studiów i projektowania dekoracji nie do końca można było określić kolorystykę bruków i posadzek, które dodatkowo musiały współgrać z pionowymi elementami dekoracji. Każdy obiekt zdjęciowy miał swój indywidualny charakter i kolorystykę, a korelacja między posadzką a elementami pionowymi (ścianami, kolumnami, itp) miała ogromne znaczenie. Czuwały nad tym ekipy scenografów, a każdej z nich zależało na osiągnięciu maksimum efektu. Nawierzchnie były dodatkowo patynowane. Z betonu stemplowanego wykonano także wybiegi dla lwów w Koloseum zbudowanym na stadionie Warszawianki i posadzki więzienne, a technologia zacierania i wytrawiania sprawdziła się doskonale w pałacu Cezara, gdzie zupełnie od początku wykonano 800 m2 nawierzchni - wylano beton, zatarto go, zdylatowano i wypielęgnowano osiągając efekt marmuru. Należy zwrócić uwagę że, pionowe elementy dekoracji budowane były jako tymczasowe (przede wszystkim z płyt gipsowo-kartonowych i styropianu), natomiast posadzki musiały być trwałe - poruszali się po nich grający aktorzy, konie i sprzęt filmowy. Wszystkie nawierzchnie wykonywano więc z min. 4-cm warstwy betonu, stosując dodatkowo zbrojenie. Dlatego właśnie, po słynnym już, niekontrolowanym pożarze Forum Romanum, jednym ocalałym elementem dekoracji były betonowe posadzki, które po wymyciu wodą pod ciśnieniem mogły nadal funkcjonować, nie tracąc swej formy i barwy. Wszystkie prace trwały ponad 4 miesiące. Tyle czasu zabrało przygotowanie matryc i odpowiednich materiałów barwiących oraz wykonanie 6500 m2 nawierzchni, z których każdy metr kwadratowy musiał zostać zaakceptowany przez głównego scenografa. Żadnego fragmentu nie można było wykonać niedbale. Operator i reżyser musieli być pewni, że wszystkie detale, na które skierowana będzie kamera, odpowiadają wymogom i są odzwierciedlone możliwie realistycznie.